Bayanlar Mekanı » Aşk Mektupları

yara yardansa akan kanım değil

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:38:41 +0000

Bitti sanmıştım,
unuttum demiştim, ömrümün geri kalanını sensiz geçirebileceğim fikrine bile kendimi inandırmıştım!…

En büyük yalan, insanın kendine söylediği yalanmış geç anladım.

Kaleminden çıkan birkaç cümleyle gözlerimin karşılaşması,
yüreğimin seni yeniden hissetmesi,
beynimin içine kazınan kare kare resimlerin
ve kalabalıklar arasında yaşadığım başıboş dalıp gitmelerim!…

Seninle yaşadığı bir günü,
tüm geçmişine ve geleceğine denk tutan bir ruhu,
mahşere kadar taşımak zor gelecek biliyor musun?…

Öyle ya bir yağmur da,
bir göl kenarında,
gözlerinden içtim yağmur ve gece kadar yoğun şarabı ben!…

Gece senin derinliğindir ben de,
yağmur benim yüreğimin sağanakları…

Aklıma düşmeye gör,
en fırtınalı denizde yolunu kaybeden en acımasız dalga olur bakışlarım…

Dalgalarımın kayalıklarla buluştuğu an çıkan sesleri duymanı hiç istemem!

Canı çok acıyan bir deniz ağlıyor dersin eminim…

Seni özledim, anlıyor musun, özledim!!!

Gördüğüm her kuşun kanadına gözlerimi koyuyorum,
bulunduğun diyarlara gelirler de seni görürüm diye…

Sana ” yar” diyorum,

” yaralarım” kanıyor…

Sana “yara” diyorum,

tüm sözlerimin öznesi oluyor ” yar’ a”…

Yara giden yolda kocaman bir yaram var !

Ne diyeyim, yara yardansa akan kanım değil,

onun için gözümü bile kırpmadan verebileceğim canımdır ! !

Bu defa

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:35:33 +0000

Sevmiştim
Hem’de çok sevmiştim seni
Atan kalpimin seslerinde
Çektiğim nefesimin sıcaklığında
Sana baktığım gözlerimin ışıltısında, sevmiştim
Canım,birtanem vazgeçilmezimsin demiştim
Küstüğümüzde
Hiç olmadık nedenlerden,birbirimize kırıldığımızda
Gözlerimden akan, sana olan sonsuz sevgimle
Çektiğim nefes’te
Duyduğum sesler’de
Yine’de sen benim tek sevdigimsin demiştim..

Bu kadar büyük sevgimi olur
Dağlar bile dayanamazdı,ağladı
Öten bülbüller,her sabah senin adını şakır’dı
Sen’de dem tutmuş sevgime
Ne oldu neler oldu’da
Sevgim sen’de kırıldı,tüm hayatım mahvoldu
Acılarmı artık benim hayatımı sardı
Bir türlü kendimi sen’de tamir edemiyorum
Düşündükçe gönlümde kahrolup,gidiyorum
Acıları ise
Sana olan sevgimde tanıdıkça
Nefretle,nifakla buluşturdun,tanıştırdın beni..

Güzelsin,sen tek’sin dediysem
Şımarman,kendini bir şey sanman’mı gerekiyordu
Uydun yaptın beni
Utanmadan yıllarca kendine
Döndükçe etrafında
Zevk aldın,dağıttın kendini, şuursuz hareketlerinde
Ve sonunda öfke kusturdun, bana
Şaşkın şaşkın sana bakan gözlerimde..

Sen….bana göre değilsin
Açmamış güllerde koksan’da
Bir çiğ olup yüreğime damlasan’da
Sen….bana göre değilsin
Gönlümde yıllarca sakladığım resmini
Defalarca his ve duygularımda sevdim,okşadım
İstemiyerek seni yırttım,parçaladım,kırıştırdım attım
Yine’de dayanamadım
Çünkü seni çok ama çok seviyordum
Sevgimde bir hamur gibi seni yogurdum
Sonra tekrar birer birer kendime ekledim
Ve seni gönlüme yapıştırıp
Gerçek fotoğrafını çektim
Ama ne yazık’ki
Senin…. bana yalan olan sevgini gördüm
İş’te o an
Düşüncelerimi avuçlarıma aldım
Ağladım,tüm bedenimden
Bir kor ateş gibi yaktı,kavurdu gönlümü, yalan olan sevgim..

Sen bana göre değilsin
Bundan kesin olarak eminim artık
Keşke sana inanabilseydim,güvenebilseydim
Sevginin ne olduğunu sana öğretebilseydim
Bu kelimeleri sana asla yazmamış olsaydım
Hep güzelim,birtanem diyebilseydim
Ne olurdu ne olurdu
Artık sen benim bir tanemsin diyemediğim..

Kendini zorlamana
Ben’den saklamana gerek yok artık
Küçüldükçe küçüldü sevgin önümde
Kum taneleri gibi yok olup gidiyorsun gönlümden
Sen….yalanları,dolanları seviyorsun
Onlarla mutlu olup,kendini buluyorsun
Söyle ne olur söyle, çekinme
Sen….beni nasıl sevebilirsinki
Yalanlar,dolanlar dolaştıkça gönlünde..

Kelimelere sözlere hiç gerek yok artık
Sen…..bana göre değilsin
Bana yalan sevginin ne olduğunu öğrettin
İnan…..kendim’den değil
Sen’den….senin yalan sevginden utandım
Ve sana ait olan sevgi pedalını çevirirken
Dişlileri arasında
Senin ezilerek yok oluşunu,üzülerek seyrediyorum..

Gözlerim senin gerçek kimliğinle tanıştı
Duygularım parçalandı
Hislerim ise senin görüntünden yara aldı
Biliyormusun..?
Sen…bana sevgi yerine, artık nefreti öğretiyorsun
Sen,sen….sen bana göre değilsin
Yıldız’sız yökyüzünün, karanlıklarda kalması gibi
Güneş’siz toprakların,ağlaması gibi
Bir yudum su’ya muhtaç
Çöl görüntüsüne bürünmüş
Sen’de saramış ben’liğinle
Hislerin virğül
Duyguların nokta
Arzuların ise
Bir yelkovana binmiş akrep gibi
Daralan çemberinde,seni sıktıkça
Bu defa
Sen……… kendini zehirleyip
Yalanlar,dolanlar adına bu dünyadan gideceksin..

Varlığın, yokluğuna özdeş şimdi

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:34:32 +0000

Varlığın, yokluğuna özdeş şimdi…
Yazıyorum birkaç dakika ağlamışlığın ve gözyaşının üstüne…

…
Sen bulanıklaşsan da, gözüm hep ufuktaki yalnız haberciyi gördü… Buğulanmış cama çarparken yağmur damlaları, ben çizdim bir kâlp içine iki bedeni…
Zamanın bilmem hangi köşesindeydik hatırlamıyorum. İşime gelmeyen buluşmalardan kaçmadım sen varsın diye… Çam diplerinde petunyaları kuruturken ellerimizde, sen bana SENİ SEVİYORUM derken bile bakamıyordum gözlerine. Utancımdan … alışık olmadığımdan belki … belki de o öpülesi dudaklarından ayıramam dudaklarımı diye, korkumdan.. Farkına varamadım gerçeklerin.. Gözlerine saklanmış hainliği sezseydim eğer; … eğer, denizlerden çaldığın dalganın, bir mühür gibi yüreğime leke yapacağını çözebilseydim, mayasız öperdim seni.. Özüm’süz …

…
Güzel kelimeler istiyordum senden … Ay ışıklarıyla yıkanmış, okuyunca en çirkin anlarımın anlamlaştığı, okuyunca dokunduğun gözlerimin mızmızlaştığı …

…
Kulağımın arkasına fısıldanmış güzel kelimeler biriktirmiştim ben sana oysa… terk edip gitmeseydin ansızın; duyacaktın … Ben çırpınırken bir kaşık suyun derinliğinde boğulmamak için, sen görünce beni böyle çaresiz, beni böyle çırılçıplak; tutup çıkarırsın diye uzatmıştım ellerimi..Sen, biraz yukardan ifrit dolu yüreğinle bakıp gülmüştün hâlime.Oysa ben susmanı bekliyordum.. birde ıslak bedenimi sarmanı… bir “NEYİN VAR SENİN” e öyle ihtiyaç duymuştum ki o an; anlatmak istedim, ama sen … yoktun..!

…
Yıllar geçti aradan.. ve farkında olmadan…
Adımlarım daha büyük, daha hızlı ve daha sağlam…
Yokluğunda büyüttüğüm acılarımı her gün tazelemek zoruma gitmeye başladı. Ve hasretinin bitime uğraması gerekti. Eylüldü.. hüzün mevsimiydi.. nasıl unuturdum seni? Yaprakların salına salına karıştığı toprağı öpüyordum, “Vatanım” diye değil! Sen dön diye…

…
-Köylü kız- büyüsü bozulduğunda ben öğretmen olmuştum.. Hani rüyalarımın en güzel sahnesinde seyrederken, göz yaşlarımı tutamadığım … hani en mateminde gecenin; üzerimde bir hamal gibi taşıdığım sensizlik yükünü atmak istediğimde, düşünüp de derinlere daldığım….
Hatırladın mı?
Saçlarım; senin bildiğin kadar sıradan değil artık..
Gözlerime durulmayı öğrettim..
Dudaklarıma kilit vurdum konuşmasın diye..
Yüreğimdeki seni her gece zindana attım bensizliğin acısını, sensizliğin acısını çektiğim gibi çek diye! !

…
Gitme Sevgili!
Sokak aralarında yitirdiğim aklımı geri ver bana.. yüreğim yüreğinde.. Böyle kuru bir beden ne işe yarar sensiz.. Ya dünümü ver, yada hakkımı! çok mu arzu ettiklerim?
Hayatının kısa film akropollerinde hiç mi karem yok? Senaryoda figüran olarak ölmek istemiyorum.. al beni de gözlerine…
…
Gözünle gördüğün her seksiyonda bir sahtekârlık, her parselinde acı ve göz yaşı… Güzel kelimelerinden duymak istiyordum bir ikindi çayı ertesinde.. Dudaklarından dökülmedikten sonra, adıma yazılan mektupların ne albenisi var ki?

…
Evlendim…Soğuk duvarlarında, gece lâmbasının aydınlattığı kadar görebildiğim dünyanın eşiğinde, bedenimi saran başka kolları sen zannedip doyasıya, hissedilmeyen kokunu sineye çektiğim günler aklıma geldi..

Evlendin…İkinci sayfa haber bültenlerinden öğrenmek istemezdim… Bilmek isterdim yerime koyduğun biblonu… Kim bilir hangi Can sırada bekliyordu Yanmak için… Farkında olmadan işlediğin günahın bedelini ödeyeceksin demiştim … Yüreğimi yüreğine koymuş olsaydın farkına varırdın süzülmemiş gerçeklerin… Arsız gönül kuşun konmuştu bir başka evin bir başka penceresine…Açar mıydı? …

…
Yıllar geçti aradan … farkında olmadan.
Cebimde kimsenin göremediği bir öfke saklı sevdiğim… Çıkardığımda dağ dayanmaz ki gönlün dayansın? Ben, kaybolmuşluğun sefasını sürerken, sen, bensizliğin nedametini çekiyorsun… Hissediyorum bunu…Ne ektin ki biçesin?

Beni arıyorsan;
Yokum! !
Sisle çevirdiğin bu evren, artık benim olmadığı kadar, seninde değil! !
Zaman hızla akıp gidiyor..
Yıllar sonra bugün, bakıp da halime gülmeyeceğim… Gözlerime durulmayı öğrettim…
Dudaklarım, dudaklarında güneşe selam çakmayacak artık..
Erkekçe, namusluca çekip gideceğim gözlerinin önünden;
Arkasına bile bakmadan…
…
Dur! !
Yaklaşma…
Yollarına toz olduğum sevgili! !
Dudak büktüğüm gidişine…
Yüz eskittiğim zamanla..
Ey Yüreğimi yüreğine bir kez olsun konuk edemediğim sevgili! ! !
Dokunma ellerime..
O eller ki, zamanın bir köşesinde, okul kaçışlarının heyecanıyla atan kâlpleri bir bedene dolduran; sonra Tek can ile kenetlenip kaderin vahametini inadıyla kıran eller…

…
Git..

Varlığın, yokluğuna özdeş şimdi…
Yazıyorum birkaç dakika ağlamışlığın ve gözyaşının üstüne…

Nasıl anlatayım

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:33:23 +0000

Sana bu kaçıncı mektup ,gönderilmeyen
Yazıp da okuyamadığım,okuduğumda ağladığım
Bu nasıl bir sevda ki,ağlayıp ta anlatamadım
Anlatayım….
Ellerim nasır,gömleğim ütüsüz
Yamalı pantolonumdan utanır
Sevdalara sığmasa da sesim,haykıramazdım
Senin için en nezih kelimelerden şiirler yazdım
Tarif edemedim diye gönlümün diliyle seni,
Yırtıp attım………………………
Kaç gül kopardım bahçelerden,al
Kaç kez yemin ettim,tamam
Gülümü vereceğim sevgimi söyleyeceğim
Olmadı liseli kız olmadı,anlatamadım
Sen eve dönerken ben bir köşede ,ağladım
Bir bakış çok şey anlatır derler
Anadolu yiğidi sevdalıysa,
Ben sana bakamadım da doyasıya
Gözümden sakındım seni……………..
En serin yaylalardan daha,serin
Saçların savrulurken gözlerin ah..gözlerin
Umudun başka gözlerde,ellerin başka ellerde
Düşünsene seni severken deli ce..
Dokunsun başka bir ten tenine
Nasıl anlatayım kıskanıyorum.
SENİ ÇOK SEVİYORUM……………….

her şeye razıyım

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:31:56 +0000

Bu sana kaçıncı mektubum…. Kaç koca gün, kaç acı sattler geçti sensiz, yalnızlık ve çaresizlik içinde. Şair oldun mecnun oldun diyor bana herkez dalga geçiyorlar aşkımızla sevdamızla ben sana anlatamıyorum da kendi mi onlar nasıl anlatırım bilemiyorum; ben nerde hata yaptım canım sevgilim..hani en son buluşmamızı hatırlar mısın giderken biz dost kalıcaz arkadaşlığımız ömür boyu sürecek diğe bana defalarca söz vermiştin oysa şimdi ne bir telefon ne de bana bir cevap veriosun beni hep güzel hatırla demiştin ama bak ben sözü mü tutuyorum seni hep o güzel anılarla hatırlıyorum hatırkladıkça seni çok ama çok özlüyorum nerdesin, kimlesin, kimlerlesin sen de benim kadar acı çekiyor musun oysa ben yeni doğan her günü bile sen olmadan yaşamak bile istemiyorum gecenin o kör karanlığı beni acılarımı ve umutlarımı güzel veya kötü her duygularımı saklıyor…..giderken bana oysa ne kadar çok anılar ve senden bir çok şey bırakmışsın ben seni unutmak istedikçe her şey seni hatırlatıyor bana güneşe bile baksam yüzünü,rüzgarda kokunu hissediyorum ,her şarkı sözlerinde,her müzik te iyi veya kötü sen varsın ben ordan bile bir anlam çıkarıyorum seni adına şarkılara ben karşılık veriyorum….çok üzdün beni giderken bunu san tekrar yazıyorum deme ki ben seni bu kadar severken beni senden alıp götürecek daha kıymetli bir şey varmış.. fark ettiğsen bir şey diğorum çünkü ben oraya hiçbir şey yakıştıramıyorum….biliyorum ki sen şu an mecbursun tamam aşkım, tamam canım sevgilim fazla isyan etmiyeceğim sana seni çok ama çok seviyorum sen benim canım sın sen siz geçen her güne lanet olsun………. Bilyorum ki sen bu mektuba da cevap vermiyeceksin olsun be aşkım ben yazdıkça rahatlıyorum ve biliyorum ki sen bu mektupların hepsini okuyosun ama bana bile bile ya bana acı çektiriosun yada aslında kendince en doğru olanı yapı osun olsun canımın için ben senden olan her şeye ama her şeye razıyım seni çok ama çok seven aşkın………………………..

TEKTANEM…….

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:30:46 +0000

Gittin işte:
şimdi yeni bir hayat bekliyor beni ve tabi ki SENİ!
EVET öyle canımın içi……….
Şimdi kim sevecek beni, kim okşayacak saçlarımı,kim bana güzelim dileyecek?
Belki taaaaaa uzaklarda söyleyeceksin ama ben duymayacağım. Tenim teninin sıcaklığını özleyecek,ellerim ellerini arayacak,gözlerim bir köşeden çıkıp gelmeni bekleyecek gelmeyeceğini bile bile……..Artık saatleri saymayacağım seninle buluşmak için,artık bakışlaım anlamını yitirmiş olacak.Belki güleceğim herşeye ve herkese.Kimse bilmeyecek sana olan hasretimi,anlatmayacağım kimselere sana olan sevgimi,kimse bilmeyecek yokluğunda nasıl acı çektiğimi.
belki ikimiz içinde doğru olan ayrılıktı…..Gerçekleri hiç bilmeden,öğrenmeden.Ben şimdi bıraktığın gibi değilim ya sen nasılsın acaba……….Hayat seni hangi yollara sürükledi.Dilerim mutlusundur ben hep senin mutlu olmanı istedim.Benimle olmadı ama bensiz dilerim çok mutlusundur.
Gerçekler inan çok azmış TEK TANEM
Gerçek olan SADE ve sadece ola olan tutkum.sana olan aşkım ve sana olan yeri hiçbirşeyle dolmayan ilk aşkın özlemi.
gerçek olan ve yaşanan benim sana olan sonsuz özlemim.GERÇEK olan sendin TEKTANEM…….
ŞİMDİ hiçbir gerçeğim yok.Herşey sahte,kalabalığın içinde ben yapayanlızım………..
ELVEDA TEKTANEM…………………

sana karşı rolümü oynamaya

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:29:41 +0000

kırık bir kanattı yüreyime taktığın bu sevda senden sonra uçamadım.duygularım hep bir roldü sanki.ağladıkça içim kan kustu gözlerim.yapayanlız geçen günlerimi hep kalabalıktaymışım gösterdim sana.yüzümde gördüğün o tebessüm aslında yorgunlugumdu sensiz geçen her saatte.gözlerine bakabilme ve ellerini birkez tutabilme umuduyla doluyken ben yapamadım.görmedin duymadın ve bilmedin hiçbir zaman acılar içerisinde kıvranırken beni.güçlüydüm düşecektim aslında yada çoktan düştümde dedim ya roldü tüm duygularım. hiçmi bakmadık birbirimize baktık saatlerce günlerce kilometreler bile olsa aramızda gözlerim gözlerindeydi ve yüreğim yüreğinde uyduruk bir dünya bu yaşanılması en güzel duyguları yaşayabilmek zor hemde çok zor.gözlerimden sen düşerken gözyaşı diye ve yüreğim paramparça olmuşken bu gece haykırmak istediğim iki kelime var SENİ SEVİYORUM ama duyuramamki bunu sana çektim gittim buralardan ama sadece gittim ben sen oldugum anda burada kalan gene bendim artık sen bendin ve artık her döndüyümde seni eskisinden çok yüreğime sıgmaz bıldum.küçücük dünyama giriverdin usulca oysa ben yüreğim kadar küçük dünyama seni anlatamadım.şimdi istesemde çıkmaz bu sevda yüreğimden biliyorum ama ben gene güçlü gene duygularını çok iyi gizleyen biri gibi sana karşı rolümü oynamaya devam ediyorum.

ey sevgili

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:28:32 +0000

Ey sevgili,bana seni seviyorumlarla geldin amalarla gidiyorsun bana bahaneler üretme gidiyorsan git ama amalar etme hayatıma girmek için çok savaştın bende seni hayatıma sokmamak için çok çabaladım ama sen galip geldin ne vaatlerle geldin neler verdin bana içinde olmayan duyguların varmış gibi neden söz ettin bana saf bir kızdım çabuçak inandım çabucak aldandım sana yada aptalmışım nerden bielebilirdimki maskeli olduğunu nerden bilebilirdimki ama tek şey bildim ben oda seni sevdiğimi beni bırakıp gidecektin neden hayatıma girdin hayatımı alt üst etttin beni düşünmeden arkana bakmadan çekip gittin git ey sevgili git yaşama umudumuda aldın elimden kimsin sen söylesene sen başlatıyorsun sen bitiriyorsun hakkın yok buna sana nekadarda baglandım nekadarda sevdim çok iyi bir oyuncusun aslında sen rolünü çok iyi yapıyorsun bravo sana ben ise bu dünyada yaşamak istemiyorum bu devrin insanı değilim ben ALLAH kahretsin rol yapamıyorum ben maskeli olamıyorum ben neysem oyum ben şimdi vicdanın nasıl belkide kendi kendine gülüyorsun birini kandırdım birile oynadım hemen aldandı bana diye ama seni ALLAH a havale ediyorum gi hadi git gitde sen bende kalasın sen yatağında sabahlara kadar kıvranmak nedir bilirmisin sen gözyaşının ne demek oldugunu bilirmisin çok yorgunum sol yanım çok agrıyor ya beni bana bırak yada içimdeki seni al götür benden çünkü ben yaşıyamıyorum ey sevgili sen varken içimde

yeni bir hayata başlamak

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:27:41 +0000

Hayatın acısıyla tatlısıyla güzel olduğunu söyler dururdum hep meğer em hiç acıyı tatmamışım daha. Çok sevdim hem de çok bir elveda dedi arkasına bakmadan gitti. Çok düşündüm nerde hata yaptım diye sonradan hatamı buldum hatam SEVMEKMİŞ. Ama sevmek çok güzel bir duygu. İnsanlar neden sevdiklerini bırakıp gider ki? KADER hayır ben bunu kabul etmiyorum hiç bir şey kader değildir tesadüf değildir. İnsan kendi belirler kendi kaderini. “Buna mecburuz ileride bana hak vereceksin” bunların hepsi palavra sadece kendimizi kandırmak için söylediğimiz sözler. BAHANENELER yani. İnsanlar istediğinde her şeyi yapabilirler sadece bazı insanlar korktuğu için bunu yapamıyorlar. Korkmak niyedir. O korku tünelini geçtiğinde elde edeceklerin için bu korkuyu göze almaya değmez mi. Sevgi için her şey göze alınır ÖLÜM BİLE. Ölümü göze alamıyorsak bilmeliyiz ki biz sevmiyoruz sadece seviyorum diyip kendimizi kandırıyoruz. Bunların hepsi yalan. Dünya yalan, sevgiler mi yalan olmasın? Bu yalan dünyada tek tesellimiz sevmek sevilmekti artık sevilmek diye bir şeyde kalmadığına göre yaşamanın da bir anlamı kalmadı. İnsan niye yaşar? SEVDİKLERİ İÇİN. Yeryüzünde tek sevdiği de onu terk ederse o insan ne yapmalı? Üzülmeli ağlamalı sinirini hırçını birilerinden çıkarmalı ve sonradan hayatına tekrar geri dönmeli. Bu bu kadar kolay mı? EVET, aslında çok kolay bakmayın zor gibi görünse de kolay. Kolay olan unutmak değil yeni bir hayata başlamak. Asla yaşadıklarınızı yaşananları unutmayın her şeyin başlamasında da bitmesinde de vardır bir hayır. YAŞANANLARIN UNUTULACAĞINI SANIYORSANIZ YANILIYORSUNUZ. NE YAŞANANLAR NEDE BU YAŞANANLARA SEBEP VEREN KİŞİLER UNUTULUR!!!!!!

Acım o kadar derinki

kardelen — Mon, 20 Apr 2009 07:26:43 +0000

Alışsaydım farklı olurdum inan, alışsaydım sensizliğe daha mutlu olurdum.Amadeğilim, yanıyor içim.Ve hiçbir yağmur söndüremiyor bu yangını… Bir umut bekliyorum kendi kendine sönsün diye. Ah anlasaydın beni, ah bilseydin seni ne kadar çok sevdiğimi.Şimdi yanan, yüreğim değil aşk ateşi olurdu.Vazğeçtim beklemekten gelmeyeceksin. Ne acı bir gerçek.Kimi koyayım yerine kiminle avutayım kendimi? Kimi sen sayayımda sarılayım boynuna? kimin dudaklarını öpeyim? kimin elerinin sıcaklığını hissedeyim?Bukdar acımasız olmamalıydın yar,Ben seni böyle tanımamıştım çünkü.Kocaman bir yüreğin vardı ben o yürekte oldugum için şanslıydım.Çok seviyordunbeni yada ben ÖYLE SANIRDIM. Hiç bitmeycek diye düşünürdüm, öyle ya büyüktü bizim aşkımız, özeldi.Hayatta iyi yada kötü ne varsa hep birlikte paylaşacaktık, birbirimiz için yaşayacaktık.BAŞKALARI İLE MUTLU OLMA İHTİMALİ AKLIMIZDAN BİLE GEÇMEZDİ. Yolumuzu aşkımız aydınlatacak biz o yolda yürüyecektik hiç durmadan.
Derken, seni kendine bağlayan o yürek koyboldu birden… şimdi yüreğinin yerinde bir taş var, yoksa bu kadar vurdumduymaz olamazdın… her giden bahanesini yaratır her giden acımasızdır, ama sana konduramıyorum bunu.Kimbilir, belkide sensizliğe kendime konduramıyorumdur. Bu yüzdendirhaykırışım.Alışılmıyor, sensizlik kabullenilecek bir şey değil. Acım büyüyor bu yüzden. Her acı geçer biliyorum ama niye bu kadar uzun sürdü bu sefer. niye yarı ölü gibiyim hala? Her şeyde seni arıyorum lanet olsun\’\’ Madem gidecektin söylemeliydin bana sensizliğe nasıl dayanılacağını. İnsanın yüreğinin yarasını atıp gitmesi mümkün değilki ben yapamıyorum sen yap hadi. Son kez gel yanım, çıkar yüreğimi yerinden va al götür nereye istersen. At bir kenara öyle kalsın…
Yok yok, kendi kendinede sönmeyecek bu yangın. Ben yaşadıkça yanmaya devam edecek içten içten. En azından bir tesellim var… bundan böyle hiç kimse yani bir yangın başlatamayacak yüreğimde,bir daha yaralayamıyacak beni. Acım o kadar derinki, kimse bir daha ACITAMIYACAK İÇİMİ…